Prywatyzacja to proces zmiany właściciela majątku państwowego, który nabywa inwestor niepaństwowy. Prywatyzacja w Polsce odbywa się drogą kapitałową, czyli poprzez komercjalizację danego zakładu, jego mienia i następnie sprzedaż akcji tego prywatnym inwestorom (firmom branżowym, osobom prywatnym, funduszom inwestycyjnym albo funduszom emerytalnym).
Obok prywatyzacji kapitałowej majątek państwowy zmieniał w Polsce właściciela w drodze uwłaszczenia, którego realizacją był Program Powszechnej Prywatyzacji. W jego wyniku każdy pełnoletni obywatel otrzymał świadectwo posiadania części majątku państwowego. Świadectwo udziałowe można było sprzedać albo zamienić na akcje Narodowych Funduszy Inwestycyjnych.
Program Powszechnej Prywatyzacji realizowano w latach 1994-1998. Obejmował on 512 państwowych przedsiębiorstw. Przedsięwzięcie miało być dla nich źródłem kapitału, który miały one przeznaczyć na nowe technologie i zdobycie nowych rynków zbytu. Poprzez PPP państwowe firmy miały stać się bardziej konkurencyjne i wydajniejsze oraz efektywniej zarządzane.
Cele prywatyzacji są jasne - pozbyć się majątku, którego utrzymanie i obsługa jest kosztowna. Ponadto sprywatyzowane mienie jest lepiej zarządzane, wydajniejsze. Prywatyzacja ma więc znaczenie ogólnogospodarcze.
Skutki prywatyzacji należy rozpatrywać na wielu płaszczyznach. W wymiarze społecznym prywatyzacja stwarza ryzyka wzrostu bezrobocia.